درباره ما تبلیغات نظر و ارسال اثر آرشیو
آدم برفی ها
ماهنامه سینما و ادبیات شماره یک فروردین 87
گزین گویه
مامان همیشه می گفت زندگی مثل یه جعبه شکلاته . شما نمی دونین چی توش هست!(فارست گامپ)
عکس برگزیده
فیلم پیشنهادی
ی
سه نگاه به آخرین فیلم کوئن ها: رضا آیدین/ رضا کاظمی/ محمد مشکی
برای خواندن دو نوشته دیگر روی نام نویسنده شان کلیک کنید.
اگر زن ها نبودند / محمد مشکی
"آدم تا خودش را با قدیمیها مقایسه نكند نمیتواند هیچ كاری بكند"
فیلم برگزیده آكادمی اسكار 2008 آخرین شاهكار برادران نابغه كوئن با این نریشن آغاز میشود.
جملهای كه رمز موفقیت كوئنها در فیلمسازی و به ویژه در این فیلم است.
كوئنها با دیدن جناییها و وسترنهای پیشین، آموختن از آنها و سپس دگرگون كردنشان كلید موفقیت را یافتهاند.
خساست در استفاده از موسیقی (برعكس وسترن های گذشته)، انتخاب لوكیشنهایی بدیع، بكر و مناسب حال و هوای داستان به همراه تقطیع متفاوت و مناسب سكانسها كه همه باعث ایجاد ساختار و نوع روایتی دگرگون شده است. تعقیب و گریزی 3 نفره و 122 دقیقهای بدون آنكه هیچ كدام از این 3 نفر حتی چشم در چشم هم شوند "خوب، بد، زشت"ی مدرن آفریده است، با همه این دگرگونی های به کار رفته در این ژانر کلاسیک، لحظهای از هیجان و تعلیق ماجرا كاسته نمیشود.
تعقیب دزد توسط قاتل، تعقیب هر دو توسط كلانتر پیر منطقه،دزدی كه شبیه دزد تریلرهای دیگر نیست، یعنی اصلا دزد نیست مردی دوستدار خانواده است كه در پایان در راه رسیدن به دیدار همسرش كشته میشود! ...وقاتلی كه آن قدر خونسرد و آرام است كه بیننده را جان به لب می کند. اسكاری كه خاویر باردم گرفت حقالزحمه آفرینش الگویی نو برای قاتلین زنجیرهای است كه از این پس باید منتظر تكرار آن در فیلمهای دیگر بود ...و كلانتری پیر كه مثل ما باور كرده است كه زمانه عوض شده و دیگر جایی برای پیرمردها نیست.
«مگر جایی برای دیگران هست»
و این چند نكته كوتاه كه نمیتوانم از بازگفتن و نوشتن آنها بگذرم:
*افراط آگاهانه در نمایش خشونت و خودداری هوشمندانه از نمایش آن در برخی لحظه ها( مثل کشتن کارلا همسر لولین)
آغاز فیلم و نمایش بیرحمانه و لحظه به لحظه قتل پلیس جوان
كشیدن پرده حمام و شلیك به سمت آخرین مسافر مهمانخانه
*استفاده دیوانه وار و رندانه از سكه در طول فیلم چه شیر یا خط دیوانه واری كه شرطی بر روی مرگ و زندگی است و چه استفاده از سكه برای باز كردن پیچ های در پوش كولر
*دیالوگ زیبای كلانتر در مواجهه با دوست پدرش و گله از زمانه و اعتراف به اینكه " اگر من هم جای خدا بودم، همین زندگی را برای خودم رقم می زدم"
*و در انتها سوالی همیشگی كه شاید پاسخی ندارد:
"به راستی اگر زن ها نبودند چطور تعقیب و گریزهای پیچیده داستان ها و فیلم ها به سر انجام می رسید"
استفاده از مطالب این سایت بدون ذکر منبع ممنوع می باشد